Poetry

122108

Kung bawat salitang lumalabas
Ay puno ng galit at sumbat
Nagpapataasan ng boses
Dahil ang puso’y bingi na
Sa lahat ng bulyaw
Ng bibig na nagsisiwalat
Ng kung ano anong sakit at pasakit.
Sapat pa ba ang pangako ng pagibig?
O panahon na upang bumitaw
Sa ilusyon
Na meron pa.
Na kaya pa.
Na tayo pa.

Advertisements
Standard

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s